การจัดตำแหน่งผู้ป่วยใหม่ถือเป็นงานด้านการดูแลสุขภาพที่ต้องใช้แรงกายมากที่สุดงานหนึ่ง มันผลักดันอัตราการบาดเจ็บของกล้ามเนื้อและกระดูกของผู้ดูแลที่สูงอย่างฉาวโฉ่ ในขณะเดียวกัน การพลิกตัวยังคงเป็นการป้องกันเบื้องต้นจากแผลกดทับอันเจ็บปวดของผู้ป่วย เทคนิคการใช้มืออย่างเหมาะสมถือเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งสำหรับกิจวัตรการดูแลประจำวัน อย่างไรก็ตาม การดำเนินการเคลื่อนไหวเหล่านี้อย่างปลอดภัยจำเป็นต้องมีความเฉพาะเจาะจง เตียงในโรงพยาบาล ฟังก์ชั่น หากไม่มีคุณสมบัติของอุปกรณ์ที่เหมาะสม แม้แต่เทคนิคแบบแมนนวลที่ดีที่สุดก็อาจนำไปสู่ความเครียดที่รุนแรงได้

บทความนี้จะแจกแจงรายละเอียดวิธีการกลิ้งอย่างปลอดภัยโดยอิงตามหลักฐานเชิงประจักษ์ เราจะร่างขั้นตอนที่ชัดเจนทีละขั้นตอนในการจัดตำแหน่งผู้ป่วย คุณจะได้เรียนรู้กรอบการทำงานของผู้ซื้อที่เชื่อถือได้ เราจะช่วยคุณประเมินเตียงและอุปกรณ์เสริมที่ออกแบบมาเพื่อลดภาระทางกายภาพ

ข้อจำกัดความรับผิดชอบทางการแพทย์: คำสั่งทางคลินิก เช่น ข้อควรระวังเกี่ยวกับกระดูกสันหลังอย่างเข้มงวดหรือข้อจำกัดในการผ่าตัดสะโพกล่าสุด จะใช้แทนแนวทางทั่วไปเสมอ ปรึกษาผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพที่ผ่านการรับรองเสมอก่อนที่จะเปลี่ยนแปลงกิจวัตรการดูแลผู้ป่วย

ประเด็นสำคัญ

• ตารางการเลี้ยวที่ได้มาตรฐาน (โดยทั่วไปทุกๆ 2 ชั่วโมง) มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อความมีชีวิตของเนื้อเยื่อ โดยต้องใช้เทคนิคการจัดตำแหน่งที่มีแรงเสียดทานต่ำสม่ำเสมอ

• หลักการยศาสตร์ของผู้ดูแลขึ้นอยู่กับการใช้คุณสมบัติการปรับความสูงและการจัดโปรไฟล์ของเตียงในโรงพยาบาลอย่างเหมาะสม

• แผ่นสไลด์และแผ่นวาดเป็นเครื่องมือที่จำเป็นในการลดแรงเฉือนของผิวหนังสำหรับผู้ป่วยและภาระทางกลสำหรับผู้ดูแล

• เมื่อประเมินเตียงในโรงพยาบาลสำหรับใช้ในบ้านหรือในสถานพยาบาล การจัดลำดับความสำคัญของฟังก์ชัน Hi-Lo แบบไฟฟ้าเต็มรูปแบบและการกำหนดค่าราวกั้นข้างเตียงที่เหมาะสมจะส่งผลโดยตรงต่อความปลอดภัยและความสะดวกในการพลิกตัวผู้ป่วย

ความเสี่ยงทางคลินิกและการปฏิบัติของการจัดตำแหน่งผู้ป่วยที่ไม่เหมาะสม

การเคลื่อนย้ายผู้ป่วยที่ติดเตียงโดยไม่มีเทคนิคที่เหมาะสมทำให้เกิดสภาพแวดล้อมที่มีความเสี่ยงสองประการ มันเป็นอันตรายต่อทั้งผู้ป่วยและผู้ที่ให้การดูแล คุณต้องเข้าใจความเสี่ยงทางสรีรวิทยาเหล่านี้จึงจะเข้าใจว่าทำไมอุปกรณ์พิเศษจึงมีความสำคัญ

ความเสี่ยงของผู้ป่วย: ความเสียหายของผิวหนังและเนื้อเยื่อ

การเลี้ยวที่ไม่เหมาะสมจะทำลายผิวที่บอบบางอย่างรุนแรง เมื่อคุณลากผู้ป่วยไปบนผ้าปูที่นอนผ้าฝ้ายมาตรฐาน คุณจะสร้างแรงเสียดทานมหาศาล การเสียดสีนี้ทำหน้าที่เหมือนกระดาษทรายอ่อนๆ กับผิวหนังชั้นนอก ที่แย่กว่านั้นคือ การลากทำให้เกิดแรงเฉือน แรงเฉือนเกิดขึ้นเมื่อผิวหนังชั้นนอกยังคงติดอยู่บนเตียงในขณะที่กระดูกและกล้ามเนื้อที่อยู่ด้านล่างเคลื่อนไหว

การยืดตัวภายในทำให้หลอดเลือดเล็กๆ ฉีกขาด มันทำให้เนื้อเยื่อขาดออกซิเจนและเร่งการพัฒนาของแผลกดทับ การม้วนที่ประสบความสำเร็จช่วยลดการลากโดยสิ้นเชิง คุณต้องยกหรือเลื่อนผู้ป่วยเพื่อรักษาความสมบูรณ์ของเนื้อเยื่อ

ความเสี่ยงของผู้ดูแล: ความเครียดตามหลักสรีระศาสตร์

ผู้ดูแลมักประสบอาการบาดเจ็บที่กระดูกสันหลังส่วนเอวที่ทำให้ร่างกายอ่อนแอลงเป็นประจำ กระดูกสันหลังของมนุษย์ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อยกของหนักในมุมแนวนอนที่ดูอึดอัด การใช้กำลังคนอย่างเต็มที่ในการดึงผู้ป่วยเป็นสิ่งที่ไม่ยั่งยืนทางชีวภาพ ตามมาตรฐานวิชาชีพทางคลินิก ผู้ดูแลไม่ควรยกของหนักเกิน 35 ปอนด์ด้วยตนเอง

เพื่อที่จะจัดการผู้ป่วยที่มีน้ำหนัก 150 ปอนด์ขึ้นไปได้อย่างปลอดภัย คุณต้องมีกำลัง คุณต้องใช้เครื่องมือลดแรงเสียดทานและกลไกเบดเพื่อรับน้ำหนัก การดูแลอย่างต่อเนื่องจำเป็นต้องปกป้องกระดูกสันหลังของคุณเองก่อน

เกณฑ์ความสำเร็จในการเปลี่ยนตำแหน่ง

เราจะนิยามจำนวนผู้ป่วยที่ประสบความสำเร็จได้อย่างไร? เรามองหาผลลัพธ์เฉพาะสามประการ:

• การจัดตำแหน่งกระดูกสันหลัง: ศีรษะ คอ และกระดูกสันหลังของผู้ป่วยยังคงตั้งตรงในระหว่างการเลี้ยว

• ความพยายามน้อยที่สุด: ผู้ดูแลรักษาท่าทางที่เป็นกลางและใช้การเปลี่ยนน้ำหนักตัวมากกว่าการดึงกล้ามเนื้อ

• การบรรเทาแรงกดทับอย่างต่อเนื่อง: ตำแหน่งใหม่ช่วยลดแรงกดดันจากส่วนกระดูกที่เปราะบาง เช่น กระดูกซาครัมและส้นเท้าได้สำเร็จ

ขั้นตอนการปฏิบัติงานมาตรฐาน (SOP) ทีละขั้นตอน: วิธีการม้วนตัวผู้ป่วย

การดำเนินการต้องมีการเตรียมการ ปฏิบัติตามขั้นตอนการปฏิบัติงานมาตรฐานนี้เพื่อความปลอดภัยสำหรับทุกคนที่เกี่ยวข้อง อย่ารีบเร่งงานเปลี่ยนตำแหน่ง

การเตรียมการและสิ่งแวดล้อม

1. ปรับความสูง: ยก เตียงในโรงพยาบาล เพื่อให้ที่นอนยาวถึงเอวหรือกระดูกสะโพกของคุณ ความสูงเฉพาะนี้ช่วยให้คุณสามารถทำงานกับกระดูกสันหลังที่เป็นกลางได้

2. จัดการราวกั้นข้าง: ลดราวกั้นด้านข้างที่คุณใช้งานอยู่ ตรวจสอบให้แน่ใจว่ารางด้านตรงข้ามถูกยกขึ้นอย่างแน่นหนา เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ป่วยลุกจากเตียงโดยไม่ตั้งใจ

3. ปรับพื้นผิวให้เรียบ: ลดส่วนหัวและส่วนเท้าลงจนสุด การถอดความลาดเอียงจะช่วยลดแรงต้านแรงโน้มถ่วงระหว่างการม้วนตัว หมายเหตุ: วางเตียงให้เรียบหากได้รับอนุญาตทางการแพทย์เท่านั้น หยุดการให้อาหารทางสายยางชั่วคราว หากมี

การจัดตำแหน่งผู้ป่วย: การตั้งค่า

ก่อนที่คุณจะเคลื่อนย้ายผู้ป่วย คุณต้องจัดตำแหน่งแขนขาของผู้ป่วยให้ปลอดภัย ไขว้แขนของผู้ป่วยเบาๆ บนหน้าอก เพื่อป้องกันไม่ให้คุณพันหรือบิดแขนไว้ใต้ลำตัว

จากนั้น งอเข่าของผู้ป่วยโดยให้อยู่ด้านที่ไกลจากคุณมากที่สุด หากคุณกำลังกลิ้งไปทางขวา ให้งอเข่าซ้ายของพวกเขา วางเท้าซ้ายราบบนที่นอน ตอนนี้ขาที่งอนี้ทำหน้าที่เป็นคันโยกเชิงกล โดยธรรมชาติแล้วมันจะเอียงน้ำหนักตัวไปในทิศทางของการม้วนตัว

การดำเนินการม้วน

ห้ามจับผู้ป่วยโดยใช้ไหล่หรือสะโพกโดยตรง ใช้อุปกรณ์ลดแรงเสียดทานเสมอ จับแผ่นวาดหรือแผ่นสไลด์ท่อให้แน่นใกล้กับระดับไหล่และสะโพกของผู้ป่วย

วางท่าทีให้กว้าง วางเท้าข้างหนึ่งไว้ข้างหน้าอีกข้างเล็กน้อย ถ่ายน้ำหนักตัวจากเท้าหน้าไปยังเท้าหลัง ดึงแผ่นงานในแนวนอนเข้าหาตัวคุณ ม้วนผู้ป่วยเป็นหน่วยเดียว เทคนิคนี้เรียกว่าการกลิ้งไม้ ช่วยปกป้องการจัดตำแหน่งกระดูกสันหลังของผู้ป่วยโดยป้องกันการบิดตัว

การรักษาเสถียรภาพหลังม้วน

เมื่อผู้ป่วยอยู่เคียงข้างแล้ว พวกเขาจำเป็นต้องมีการทรงตัว วางหมอนพยุงหรือลิ่มทางการแพทย์ไว้ด้านหลังให้แน่น จับลิ่มไว้ข้างใต้เล็กน้อยเพื่อยึดมุมใหม่

วางหมอนอีกใบไว้ระหว่างเข่าและข้อเท้า เพื่อป้องกันไม่ให้ส่วนที่โดดเด่นของกระดูกกดทับกัน ตรวจสอบให้แน่ใจว่าไหล่ด้านล่างของพวกเขาถูกดึงไปข้างหน้าเล็กน้อยเพื่อไม่ให้พวกเขานอนอยู่บนข้อต่อโดยตรง

การประเมินคุณลักษณะเตียงในโรงพยาบาลที่อำนวยความสะดวกในการกลิ้งอย่างปลอดภัย

เทคนิคเพียงอย่างเดียวไม่สามารถแก้ฟิสิกส์ได้ อุปกรณ์พื้นฐานจะกำหนดว่าผู้ดูแลต้องใช้แรงทางกายภาพมากน้อยเพียงใด การประเมินคุณสมบัติของเตียงส่งผลกระทบอย่างยิ่งต่อความสำเร็จในการดูแลในระยะยาว

การประเมินความสามารถในการปรับไฮโล

การปรับความสูงของเตียงไม่สามารถต่อรองได้เพื่อความปลอดภัยของผู้ดูแล เราแบ่งเตียงออกเป็นประเภทกึ่งไฟฟ้าและประเภทไฟฟ้าทั้งหมด เตียงกึ่งไฟฟ้าใช้มือหมุนแบบแมนนวลเพื่อปรับความสูงของเตียงโดยรวม การใช้มือหมุนเตียงที่มีน้ำหนักมากจะทำให้ไหล่และข้อมือตึงอย่างรุนแรงเมื่อเวลาผ่านไป

เตียงไฟฟ้าทั้งหมดใช้มอเตอร์เพื่อปรับความสูงโดยรวม การกดปุ่มง่ายๆ จะทำให้ที่นอนอยู่ระดับเอวของคุณพอดี คุณสมบัติ Hi-Lo แบบไฟฟ้าเต็มรูปแบบเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับผู้ป่วยที่ต้องการเปลี่ยนตำแหน่งบ่อยครั้ง ช่วยขจัดอาการบาดเจ็บจากความเครียดซ้ำๆ

การกำหนดค่ารางด้านข้าง: ความปลอดภัยเทียบกับประโยชน์ใช้สอย

ราวกั้นข้างเตียงทำได้มากกว่าป้องกันการล้ม พวกเขาทำหน้าที่เป็นเครื่องช่วยการเคลื่อนไหวที่สำคัญ คุณต้องประเมินรางครึ่งรางกับรางเต็มความยาว

การวางตำแหน่งครึ่งรางเชิงกลยุทธ์ช่วยให้ผู้ป่วยที่มีความแข็งแรงของร่างกายส่วนบนสามารถช่วยดูแลตนเองได้ ผู้ป่วยสามารถเอื้อมมือข้าม จับราวที่แข็งแรง แล้วดึงตัวเองขึ้น สิ่งนี้จะช่วยลดภาระทางกายภาพของผู้ดูแลได้อย่างมาก รางยาวมักจำกัดการเคลื่อนไหวตามธรรมชาตินี้ และอาจก่อให้เกิดความเสี่ยงในการติดกับดักสำหรับผู้ป่วยที่สับสน

Trendelenburg และความสามารถในการทำโปรไฟล์

ผู้ป่วยมักจะเลื่อนลงไปที่ปลายเตียงเมื่อเวลาผ่านไป การดึงผู้ป่วยกลับขึ้นมาเป็นเรื่องยากอย่างฉาวโฉ่ ความสามารถในการทำโปรไฟล์ขั้นสูงช่วยแก้ปัญหานี้ได้

เตียงที่มีคุณสมบัติ Trendelenburg สามารถเอียงทั้งโครงไปด้านหลังได้ หัวหล่นต่ำกว่าเท้า คุณสามารถใช้แรงโน้มถ่วงเพื่อเลื่อนผู้พักฟื้นขึ้นบนที่นอนเบาๆ ซึ่งช่วยลดความจำเป็นในการยกแบบแมนนวลที่เป็นอันตรายก่อนการม้วนโดยสิ้นเชิง

บูรณาการพื้นผิวการรักษา

พื้นผิวเบาะเป็นตัวกำหนดแรงเฉือนที่เกิดขึ้นระหว่างการเลี้ยว พื้นผิวโฟมถูกบีบอัดแตกต่างจากพื้นผิวอากาศ

ที่นอนที่มีแรงดันสลับและสูญเสียอากาศต่ำจะจมลงเล็กน้อยเมื่อคุณม้วนตัวผู้ป่วย ซึ่งบางครั้งอาจทำให้การกลึงด้วยมือหนักขึ้นได้ อย่างไรก็ตาม โฟมแบบหลายโซนแบบพิเศษช่วยให้ขอบแน่นยิ่งขึ้น ขอบเขตที่แน่นหนาเหล่านี้ช่วยให้ผู้ดูแลสามารถใช้ประโยชน์ได้ดีขึ้น คุณต้องจับคู่พื้นผิวในการรักษากับทั้งความเสี่ยงทางผิวหนังของผู้ป่วยและความสามารถทางกายภาพของผู้ดูแล

สรุปการประเมินคุณลักษณะของเตียง

อุปกรณ์เสริมที่จำเป็นและมาตรการลดแรงเสียดทาน

แม้แต่โครงเตียงที่ดีที่สุดก็ยังต้องมีเครื่องมือเสริม อุปกรณ์เสริมลดแรงเสียดทานเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้สำหรับการจัดการอย่างปลอดภัย พวกเขาเปลี่ยนการยกของหนักเป็นการร่อนที่ราบรื่น

แผ่นสไลด์กับแผ่นวาดแบบดั้งเดิม

ผ้าปูที่นอนผ้าฝ้ายแบบมาตรฐานดีกว่าไม่มีเลย แต่ก็ยังสร้างแรงเสียดทานจลน์สูงกับที่นอน ฝ้ายผูกกับฝ้าย

แผ่นสไลด์แบบท่อเฉพาะเป็นมาตรฐานอุตสาหกรรม ทำจากไนลอนเคลือบซิลิโคน ท่อสองชั้นเหินเข้าหากันได้อย่างง่ายดาย สิ่งนี้ทำให้ค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานลดลงอย่างมาก คุณสามารถเลื่อนผู้ป่วยที่มีน้ำหนักมากไปทางด้านข้างได้โดยใช้แรงเพียงเล็กน้อย แผ่นสไลด์ขจัดแรงเฉือนของผิวหนังได้อย่างสมบูรณ์ ปกป้องเนื้อเยื่อที่เปราะบางของผู้ป่วยในทุกเทิร์น

บาร์ราวสำหรับออกกำลังกายเหนือศีรษะ

อุปกรณ์เสริมราวสำหรับออกกำลังกายติดกับโครงเตียงหรือขาตั้งพื้นโดยตรง มีรูปสามเหลี่ยมแขวนอยู่เหนือหน้าอกของผู้ป่วย

ราวสำหรับออกกำลังกายเหมาะสำหรับผู้ป่วยที่ต้องรักษาความแข็งแรงของร่างกายส่วนบน ผู้ป่วยจับบาร์แล้วดึงขึ้น วิธีนี้จะยกลำตัวส่วนบนออกจากที่นอน มันเปลี่ยนผู้ดูแลที่ต้องพึ่งพิงอย่างเต็มที่ให้กลายเป็นแกนหมุนแบบมีผู้ช่วย บาร์ราวสำหรับออกกำลังกายส่งเสริมความเป็นอิสระของผู้ป่วยในขณะเดียวกันก็ช่วยรักษาหลังของผู้ดูแล

ที่นอนระบบช่วยเลี้ยวอัตโนมัติ (การหมุนด้านข้าง)

สำหรับผู้ป่วยที่ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้โดยสิ้นเชิงหรือต้องพึ่งพาอาศัยกันสูง การพลิกกลับด้วยมือทุก ๆ สองชั่วโมงจะกลายเป็นเรื่องลำบาก ที่นอนการบำบัดด้วยการหมุนด้านข้างอย่างต่อเนื่อง (CLRT) นำเสนอโซลูชันอัตโนมัติระดับสูง

ที่นอนแบบพิเศษเหล่านี้ใช้ถุงลมเพื่อค่อยๆ เอียงผู้พักฟื้นจากด้านหนึ่งไปอีกด้านหนึ่ง ระบบทำงานอัตโนมัติตามตัวจับเวลา แม้ว่าจะไม่ได้แทนที่การเปลี่ยนตำแหน่งแบบแมนนวลทั้งหมด แต่ก็ช่วยลดความถี่ของการเลี้ยวแบบแมนนวลอย่างหนักได้อย่างมาก มีประสิทธิภาพสูงสำหรับโรคแทรกซ้อนทางเดินหายใจที่รุนแรงและป้องกันการบาดเจ็บของเนื้อเยื่อส่วนลึก

การเปรียบเทียบเครื่องมือลดแรงเสียดทาน

กรอบการคัดเลือกและการตัดสินใจสำหรับสภาพแวดล้อมการดูแลที่บ้าน

การนำอุปกรณ์ทางคลินิกเข้ามาในบ้านจำเป็นต้องมีการวางแผนอย่างรอบคอบ คุณต้องจับคู่เทคโนโลยีกับความเป็นจริงของสถานการณ์ความเป็นอยู่และทีมดูแลของคุณ

การประเมินข้อกำหนดด้านการเคลื่อนที่ของผู้ป่วย

ตัดสินใจเลือกอุปกรณ์ของคุณตามเมทริกซ์การเคลื่อนไหวของผู้ป่วย ผู้ป่วยแบ่งออกเป็นสามประเภท: การเคลื่อนไหวโดยอิสระ, การช่วยเหลือบางส่วน และการช่วยเหลือโดยขึ้นอยู่กับทั้งหมด

หากผู้ป่วยสามารถช่วยเหลือได้บางส่วน เตียงไฟฟ้าพื้นฐานพร้อมราวครึ่งตัวและราวสำหรับออกกำลังกายก็เพียงพอแล้ว หากผู้ป่วยต้องการการดูแลที่ต้องพึ่งพาโดยสิ้นเชิง คุณต้องอัปเกรด คุณจะต้องมีคุณสมบัติการทำโปรไฟล์แบบ ICU ขั้นสูงเพื่อจัดการน้ำหนักที่ตายแล้วได้อย่างปลอดภัย

ข้อพิจารณาเกี่ยวกับความสามารถของผู้ดูแล

ครอบครัวมักประเมินค่าความอดทนทางร่างกายของตนสูงเกินไป คุณต้องประเมินข้อจำกัดทางกายภาพของผู้ดูแลหลักตามความเป็นจริง

พิจารณาสถานการณ์สมมติที่คู่สมรสโสดที่มีอายุมากกว่าจัดการดูแลรายวัน ในกรณีนี้ การกลึงด้วยมือเป็นไปไม่ได้ในระยะยาว ที่นอนช่วยพลิกกลับอัตโนมัติหรือคุณลักษณะการทำโปรไฟล์ไฟฟ้าทั้งหมดกลายเป็นข้อกำหนดทางคลินิกที่เข้มงวด ไม่ใช่การอัพเกรดเพิ่มเติมอีกต่อไป การปกป้องผู้ดูแลเป็นวิธีเดียวที่จะรักษาการดูแลที่บ้านได้

ความเสี่ยงในการดำเนินการและข้อจำกัดด้านพื้นที่

ความเป็นจริงด้านลอจิสติกส์เป็นตัวกำหนดความปลอดภัย เตียงที่ถูกดันเข้ามุมแคบจะช่วยป้องกันกลไกการเลี้ยวที่เหมาะสม

เพื่อดำเนินการม้วนไม้อย่างปลอดภัย คุณต้องมีระยะห่างจากพื้นเพียงพอ ผู้ดูแลต้องสามารถเคลื่อนตัวบนเตียงทั้งสองข้างได้อย่างอิสระ ตรวจสอบให้แน่ใจว่าแผนผังห้องนอนมีพื้นที่สำหรับเดินอย่างน้อยสามฟุตบนด้านใดด้านหนึ่งของที่นอน ขจัดอันตรายจากการสะดุดล้ม เช่น พรมหรือโต๊ะข้างเตียงแบบเตี้ย

การดำเนินการขั้นต่อไป

อย่าตัดสินใจเกี่ยวกับอุปกรณ์โดยแยกจากกัน เราแนะนำให้ปรึกษากับนักกิจกรรมบำบัดหรือผู้เชี่ยวชาญด้านอุปกรณ์การแพทย์ สิ่งเหล่านี้สามารถตรงกับข้อกำหนดทางคลินิกเฉพาะของคุณด้วยคุณสมบัติทางเทคนิคที่เหมาะสม ติดต่อเพื่อหารือเกี่ยวกับการกำหนดค่าที่สมบูรณ์แบบ การจัด เตียงในโรงพยาบาล สำหรับพื้นที่บ้านของคุณก่อนที่จะตัดสินใจตามแผนการดูแล

บทสรุป

การกลิ้งผู้ป่วยอย่างปลอดภัยถือเป็นจุดตัดที่สำคัญ ต้องใช้ชีวกลศาสตร์ที่เหมาะสมร่วมกับเทคโนโลยีทางการแพทย์ที่เหมาะสม การใช้ความแข็งแกร่งทางร่างกายอย่างเต็มที่นำไปสู่การบาดเจ็บและการดูแลผู้ป่วยที่ไม่ได้มาตรฐานอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

คุณต้องใช้เครื่องมือลดแรงเสียดทาน รักษาแนวกระดูกสันหลังให้เป็นกลาง และทำตามขั้นตอนการเตรียมทางคลินิก นอกจากนี้ การลงทุนในอุปกรณ์ที่มีคุณสมบัติตามหลักสรีระศาสตร์ที่ถูกต้องยังให้ผลตอบแทนทันที คุณสมบัติต่างๆ เช่น การปรับความสูงด้วยไฟฟ้าเต็มรูปแบบและโครงโปรไฟล์ช่วยรักษาสุขภาพของผู้ดูแลไปพร้อมๆ กับการปกป้องผิวหนังที่เปราะบางของผู้ป่วย

ดำเนินการวันนี้โดยประเมินการตั้งค่าการดูแลปัจจุบันของคุณ อ่านคู่มือการซื้อแบบกำหนดเป้าหมาย ปรึกษาทีมดูแลทางคลินิกของคุณ และเลือกดูหมวดหมู่อุปกรณ์ทางการแพทย์ที่เฉพาะเจาะจงเพื่อลดช่องว่างด้านความปลอดภัยในกิจวัตรประจำวันของคุณ

คำถามที่พบบ่อย

ถาม: ผู้ป่วยติดเตียงควรกลิ้งหรือพลิกตัวบ่อยแค่ไหน?

ตอบ: โดยทั่วไปแล้ว แนวทางปฏิบัติทางคลินิกจะกำหนดให้ผู้ป่วยติดเตียงทุก ๆ สองชั่วโมง ตารางที่เป็นมาตรฐานนี้ช่วยป้องกันภาวะขาดเลือดของเนื้อเยื่อและแผลกดทับ อย่างไรก็ตาม คุณต้องปรับพื้นฐานนี้สำหรับปัจจัยเสี่ยงเฉพาะ ผู้ป่วยที่มีอาการผิวหนังเปราะบางอย่างรุนแรงอาจต้องเปลี่ยนตำแหน่งทุกชั่วโมง ปรึกษาทีมพยาบาลของคุณเสมอเพื่อสร้างวิธีปฏิบัติที่กำหนดเอง

ถาม: บุคคลหนึ่งสามารถกลิ้งผู้ป่วยที่มีน้ำหนักมากบนเตียงในโรงพยาบาลเพียงลำพังได้อย่างปลอดภัยหรือไม่?

ตอบ: โดยทั่วไปแล้ว บุคคลหนึ่งคนไม่ควรกลิ้งผู้ป่วยที่มีน้ำหนักมากด้วยตนเอง ขีดจำกัดการยกที่ปลอดภัยสำหรับผู้ดูแลคือเพียง 35 ปอนด์ การใช้กำลังคนเพียงอย่างเดียวอาจเสี่ยงต่อการบาดเจ็บที่เอวอย่างรุนแรง หากทำงานโดยลำพัง คุณต้องใช้แผ่นสไลด์ลดแรงเสียดทาน ลิฟต์เชิงกล หรือที่นอนช่วยหมุนอัตโนมัติเพื่อจัดการโหลด

ถาม: ฉันจำเป็นต้องมีที่นอนพิเศษเพื่อป้องกันแผลกดทับหรือไม่หากฉันพลิกตัวผู้ป่วยเป็นประจำ?

ก. ใช่. แม้ว่าการพลิกกลับด้วยมือคือการป้องกันเบื้องต้นของคุณ ที่นอนบำบัดจะมอบชั้นการป้องกันรองที่สำคัญ ที่นอนมาตรฐานสร้างจุดที่มีแรงดันสูง พื้นผิวที่กระจายแรงกด เช่น อากาศสลับหรือโฟมหลายโซน ช่วยรองรับกระดูกที่เปราะบางระหว่างการเลี้ยว ช่วยลดการบีบอัดของเนื้อเยื่อและเพิ่มสุขภาพผิวโดยรวมให้สูงสุด

ถาม: ความสูงของเตียงที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับผู้ดูแลในการพลิกตัวผู้ป่วยคือเท่าใด?

ตอบ: คุณควรปรับความสูงของที่นอนให้ตรงกับระดับเอวหรือกระดูกสะโพกเสมอ การจัดตำแหน่งเฉพาะนี้ทำให้คุณสามารถรักษากระดูกสันหลังที่เป็นกลางระหว่างการเคลื่อนไหวได้ ป้องกันการงอเอวที่เป็นอันตราย การออกแรงตึงที่หลังส่วนล่างของคุณต่ำเกินไป ในขณะที่ทำงานสูงเกินไปจะทำให้ข้อไหล่ของคุณทำงานหนักเกินไป